content.php

Songs Of Love And Decay

MuzyQ, Amsterdam 27 April 2011 20:30

Songs Of Love And Decay

Trio Scordatura is Amsterdam’s favorite microtonal and experimental band known for its collaborations with seminal figures like Phil Niblock and its mouth-watering performances of microtonal legend Harry Partch. This time they are teaming up with Anne La Berge to offer a concert of premieres and new arrangements that range from wholly sublime to downright raunchy.

Trio Scordatura

  • Alfrun Schmid – Voice
  • Elisabeth Smalt – Viola
  • Bob Gilmore – Keyboard
  • with Anne La Berge – Flute

Nicola Vicentino

Musica Prisca Caput

For voice, viola and keyboard

Anne La Berge

Away

For flute and computer

Yannis Kyriakides

Dead Cat Live (from Escamotage)

For voice, viola and keyboard

Anne La Berge

Lumps

For voice, flute/electronics, viola and keyboard

David Dramm

Into My Heart

For amplified flute and synthesizer

Christopher Fox

Blank

For violin, viola and keyboard

  • Entry €12,50
  • Students €8,-
MuzyQ
Atlantisplein 1
Amsterdam
content.php

Field Of Ears #2

MuzyQ, Amsterdam 23 March 2011 20:30

Field Of Ears #2

The Field Of Ears band was formed in 2009 specifically to blur the lines between classical and improvised music. The musicians are equally at home in a broad range of musics and styles. Typically, a Field Of Ears evening is more of a mini-festival than a concert. Special guests for Field Of Ears #2 include kindred spirits Trio 7090, a group of new music virtuosi that embrace both improvisation and electronics. The program features music by field members Anne La Berge, Huib Emmer and Joost Buis. In true Field Of Ears fashion, each half of the concert opens with a new commissioned silent film. This time video and film mavericks Bas van Koolwijk and Joost van Veen have been asked to conjure up 8mm short films to set the tone of the evening.

Trio 7090

  • Nora Mulder – piano / cymbalom
  • Bas Wiegers – violin
  • Koen Kaptijn – trombone

Field Of Ears Band

  • Anne La Berge – voice / flute / electronics
  • Huib Emmer – guitar / electronics
  • Joost Buis – trombone / lapsteel
  • Nora Mulder – piano / cymbalom
  • Rozemarie Heggen – double bass

Bas van Koolwijk

Silent 8mm film

Joost Buis

A Maze In Space

For Trio 7090

Anne La Berge

Treads

For Trio 7090

Joost van Veen

Silent 8mm film

Anne La Berge

Swamp

For The Field Of Ears Band

Huib Emmer

Pandora Fuzz

For The Field Of Ears Band

  • Entry €12,50
  • Students €8,-
Muzyq
Atlantisplein 1
Amsterdam
content.php

Notable Reruns

MuzyQ, Amsterdam 19 January 2011 20:30

Notable Reruns

The Hulst and Bouwhuis duo open the Volsap Concert Series series with a program of rarely heard gems by music iconclasts Dramm, Emmer and Kyriakides. Each work shows a lesser-known side of three composers who have gained international praise at festivals around the world. Now is your chance to hear them at home in Amsterdam.

  • Anne La Berge – flute
  • Heleen Hulst – violin
  • Gerard Bouwhuis – piano
  • Pepe Garcia – vibraphone

David Dramm

Kelvin Zero

For violin, flute and piano

Op het punt 0.01ºC kan water vloeibaar, vast of gas worden. Dit wordt het tripelpunt genoemd. Dramm’s compositie is zoals dit natuurkundige verschijnsel, het punt waarop alles stilstaat en vol kracht zit. “Kelvin Zero” is een muzikale reis tussen de extremen van het absolute nulpunt en een volle soort chaos.

In dit muziekstuk maakt de fluit de melodie, de viool een aanhoudende lijn van lange klanken, en de piano geeft de scherpe korte accoorden. De rollen in het stuk, de leidende rol, de basisklank en het verbindende geluid tussen die twee, wisselen op het moment dat ze elkaar raken op het tripelpunt.

Een bijzonder detail van “Kelvin Zero” is dat met de dwarsfluit van Anne La Berge, die speciaal voor haar gemaakt is, veel meer tonen kunnen worden gemaakt dan met een gewone fluit.

David Dramm

U B-Long 2 P

For flute and piano (with voice)

Deze compositie is een samenvoeging van enorme tegenstellingen in de muziekgeschiedenis: “Sonatine”, voor fluit en piano van Pierre Boulez en het liedje “You Belong to Me” van Patsy Cline.

Pierre Boulez schreef de meest abstracte muziek van de 20e eeuw. Hij studeerde wiskunde vanaf 1942 in Frankrijk, maar begon direct na de 2e wereldoorlog met componeren. Deze “Sonatine” is een vroeg stuk. Het bestaat uit gefragmenteerde blokken materiaal en verandert constant van ritme. Het is een heftig en enigszins aggressief stuk, de piano en de fluit lijken geen contact met elkaar te maken.

“You Belong to Me” is geschreven voor country zangeres Patsy Cline. Het lied is bedoeld als een brief aan een soldaat in de oorlog, het klinkt heel zoet, maar is als liefdeslied behoorlijk dwingend. Veel liedjes werden voor haar geschreven omdat haar stem een groot bereik had en gemakkelijk van hoog naar laag schakelde, vergelijkbaar met de melodieën van Boulez.

David Dramm gebruikte de “Sonatine” van Boulez als basis structuur, en bij elke grote wending van het ritme werkte hij er een fragment van Patsy Cline in, een melodie of een citaat uit haar liedjes.

Op een heel klein gebied hebben deze musici iets met elkaar gemeen, hun relatie tot de 2e wereldoorlog, beiden op een bepaalde manier dwingend. In de compositie worden hun overeenkomsten uitvergroot, het stuk heeft geen happy end. “U B-Long 2 P” gaat over het na-oorlogse gevoel dat alles kapot is, bitterzoet.

Huib Emmer

White Sands

For violin and piano

“White Sands” is een stuk voor viool en piano en ontstond in 2004. De titel verwijst naar een natuurgebied in New Mexico. Het is een spierwitte woestijn waarin maar 1323 mensen wonen, het meest abstracte soort landschap dat op de aardbol te vinden is. Vol met zandkorrels, weinig contrast. Een positieve leegte waarin zon en wind de kleuren en vormen voortdurend veranderen.

“White Sands” werd speciaal geschreven voor violiste Heleen Hulst en pianist Gerard Bouwhuis, een perfect duo. Het muziekstuk bestaat uit een serie van korte onderdelen die zonder onderbreking in elkaar overgaan. Vaak vindt er een opbouw plaats vanuit een toon, soms in de viool, soms in de piano. De tonen kunnen leiden naar spannende, wringende klanken, maar ook hoor je toonreeksen van 5 tonen, de zwarte toetsen van de piano.

Yannis Kyriakides

Atopia (Hyperamplified)

For viola, alto flute, vibraphone and electronics

“Atopia” is zoiets als een non-plek, grenzeloos, nergens, een aanduiding van niets dat overloopt in alles. Volgens Roland Barthes, een Franse filosoof, is “Atopia” een merkwaardige plek die ieder systeem, stereotype of grens weerstaat. Een plek die in beweging is.

Dit wil niet zeggen dat “Atopia” geen eigenschappen kan bezitten. Yannis Kyriakides noteerde in Egypte, tijdens een zandstorm, de klanken van de wind en het zand. Door deze klanken uit te vergroten ontstond een nogal lege minimalistische compositie met een dromerige atmosfeer. Een sober palet van geluid dat opkomt en afsterft, en je achterlaat met het gevoel dat je prettig nergens was.

  • Entry €12,50
  • Students €8,-
MuzyQ
Atlantisplein 1
Amsterdam